Dzieciowo mi! Z dziećmi nigdy nic nie wiadomo. Nigdy ich nie ma, dopóki się nie pojawią.

Tak, to jest ten czas. Zaczyna się okres, kiedy będziesz mogła wyczuć ruchy swojego dziecka. Oczywiście nie mówimy tu od razu o soczystych kopniakach, tych doświadczysz później (najlepsze jest uczucie, kiedy dziecko usiłuje wyprostować nogi. I to żeby jeszcze w stronę brzucha, ale nie, w stronę kręgosłupa, uch…). Na razie jest to coś na kształt, jak to trafnie ktoś określił, dotknięcia ogona ryby. Takie smyrnięcie. Łaskotanie od środka.

Oczywiście jeśli w 16. tygodniu nic nie czujesz, to nie ma najmniejszych powodów do niepokoju. Jest jeszcze wcześnie. Twój potomek waży około 100 g (czyli mniej więcej tyle, ile serek Danio) i mierzy od głowy do pupy około 11 cm (trzeba więc doliczyć parę centymetrów na nogi). Szybciej podobno wyczują ruchy osoby szczupłe niż osoby z nadwagą. Coś w tym jest.
Najlepiej połóż się na plecach, odpręż i trochę zostań tak nieruchomo. Młode zainteresowane nagłym przestojem może sobie bryknąć. To, że się poruszasz, siadasz, chodzisz itp. sprawia, że twoja miednica się kołysze. A skoro miednica, to i macica. A skoro macica, to i płód w niej się znajdujący. Dziecię ma coś w rodzaju naturalnego hamaka, dlatego zasypia. Jeśli położysz się i znieruchomiejesz, możesz je wyczuć, bo zaciekawione brakiem kołysania obudzi się.

Wrażenie jest nieprzeciętne, nie da się go z niczym porównać i nie da się zapomnieć. Łaskotanie od środka. Leciutkie muśnięcia raz za razem. Wtedy dopiero tak na sto procent do mnie dotarło, że dziecko jest i żyje. Została złamana jakaś niewidoczna bariera, poczułam, że jest znacznie bliżej, niż mogło mi się to wydawać. Trudno to oddać słowami.
No, dobrze, ale dlaczego brykamy? Cóż, wzmacniają się wszystkie mięśnie. Dziecko jest już w stanie podnosić główkę i prostować szyję. To nie jest takie proste. Głowa zajmuje tak z jedną trzecią całego ciała. To tak, jakbyś ty przy wadze 60 kilogramów miała na karku baniak ważący 20. Spróbuj podnieść, hę?

Nosek jest już zgrabny, zadarty i typowo niemowlęcy. Świetnie przystosowany do oddychania przy piersi.
Ucho wewnętrzne nadal się rozwija. Jeszcze za wcześnie, by mogło wychwycić dźwięki, ale wibracje przez skórę jest w stanie najprawdopodobniej wyczuć. W późniejszym etapie mały sierściuch (odsyłam do 15. tygodnia) słyszy wszystko świetnie. Kiedy byłam w 8. miesiącu ciąży, wybraliśmy się do Harrachova na Małysza. Nasi dzielni rodacy oprócz standardowego wyposażenia kibica (wódeczka, grzybki, ogóreczki, śledzik – żebyście wiedzieli!) zabrali ze sobą wszelkiej maści instrumenty dęte i perkusyjne. Każdy fakt wspierania duchowego naszych skoczków moje dziecko odreagowywało potężnymi kopniakami. Wcale mu się nie dziwię, spać się nie dało. Pierwsze wrażenia sportowe można było uznać za zaliczone.

Mój gin doradził spanie na boku. Początkowo mnie to dziwiło, ale potem okazało się bardzo słusznie. Brzuch rośnie, staje się coraz cięższy i uciska na jakąś tam żyłę przy kręgosłupie. To może powodować zmniejszony przepływ krwi. Żeby wszystko kursowało jak należy, najlepiej na plecach nie spać. Zresztą potem i tak jest to ciężkie do wykonania. Brzuch ciążący do kręgosłupa po prostu zapiera dech.
***
Możesz pobrać Asystenta Ciążowego, bezpłatną aplikację na swoją komórkę, dzięki której na bieżąco będziesz śledzić rozwój Twojego dziecka. Opis tutaj, a szczegóły instalacji i plik tutaj.
Tak, tak, jeszcze kilka tygodni i będzie można odfajkować półmetek ciąży!