Dzieciowo mi! Z dziećmi nigdy nic nie wiadomo. Nigdy ich nie ma, dopóki się nie pojawią.

Swego czasu rozpisałam się o krążących w społeczeństwie głupotach na temat ciąży i macierzyństwa. Czas na podkategorię głupot macierzyńskich, czyli karmienie piersią. Karmienie takie wywoływało i wywołuje mnóstwo emocji. Świeżo upieczona mama najpierw nasłucha się w szpitalu. Potem wróci do domu i zostanie wzięta w krzyżowy ogień przez różne ciocie, babcie, mamy i inne teściowe, z których każda ma własne zdanie poparte doświadczeniem. Sęk w tym, że koncepcje te są zazwyczaj sprzeczne. Matka-Polka słucha, słucha i stopniowo oczy jej przypominają dwa talerze. Cóż takiego może wysłyszeć? A, na przykład takie oto poniższe kwiaty. Dodam, że ograniczyłam się do teorii szkodliwych, które mogą skutecznie zniechęcić do karmienia piersią, a dziecko pozbawić najlepszego z możliwych pokarmów. Bo są też równie durne, ale w miarę nietoksyczne. No, to wio, lecimy z tym koksem.

• Jeśli twoje piersi w pierwszej dobie po porodzie po naciśnięciu nie tryskają fontanną pokarmu, to znaczy, że dziecko trzeba dokarmiać (nic tak skutecznie nie zabija laktacji, jak dokarmianie od chwili narodzin, a konia z rzędem temu, komu tryskało).
• Jeśli masz nawał w 3-5 dobie po porodzie i nie odciągniesz mleka laktatorem, to trzeba ciąć pierś (ergo cięcia nie unikniesz, bo kto karmi, to wie, że im więcej odciągasz, tym więcej się produkuje)
• Dziecko karmione piersią trzeba dopajać, inaczej się odwodni (mleko zapewne dostaje w stanie stałym czy co…).
• Po dziewięciu miesiącach pokarm matki staje się dla dziecka trujący.
• To samo w wydaniu płciowym: należy koniecznie odstawiać od piersi chłopców po dziewięciu miesiącach karmienia, ponieważ obecność hormonów żeńskich w mleku sprawia, że w przyszłości mogą się u nich ujawnić preferencje homoseksualne (skoro tak, to należałoby założyć, że 50% mężczyzn to zakamuflowani geje).
• Matka nie może karmić, jeśli ma gorączkę lub jeśli jest przeziębiona (to jedna z najczęstszych bzdur. Właśnie powinna wtedy karmić, bo przeciwciała zawarte w mleku uodparniają jej dziecko).
• Małe piersi – mało pokarmu, duże piersi – dużo pokarmu (jestem żywym zaprzeczeniem tej tezy. Można mi było przygotować taśmociąg maluszków, tyle miałam pokarmu, a biust, delikatnie mówiąc, nie z tych największych).
• Karmienie na żądanie sprawi, że wychowamy sobie domowego dyktatora, trzeba zatem noworodki karmić co 3 godziny (nawet nie będę komentować).
• Od szóstego miesiąca życia dziecko koniecznie trzeba dokarmiać (można, ale to nie oznacza, że bezwzględnie trzeba).
• Jeśli dziecko chce jeść częściej niż 3 godziny, to znaczy, że masz bezwartościowy pokarm (ustalmy: pokarm matki NIGDY nie jest bezwartościowy dla dziecka. Zawiera wszystkie niezbędne składniki odżywcze w optymalnej ilości. Jeśli czegoś tam nie ma w pożywieniu matki, to do pokarmu "kierowane" są substancje kosztem jej własnego organizmu).
• Dzieci karmione piersią wolniej się rozwijają.
• Żeby mieć dużo pokarmu, trzeba pić dużo mleka. W wersji okrojonej – trzeba pić bawarkę (kto nie lubi lub nie może pić ze względu na skazę białkową u dziecka, ma przechlapane).
• Szczupła kobieta ma chude (czytaj: bezwartościowe) mleko.
• Kiedy piersi stają miękkie, to znaczy, że pokarm się kończy (piersi ZAWSZE stają się miękkie po kilku miesiącach, taka jest ich natura po ustabilizowaniu się laktacji. Pokarm tak czy siak produkowany jest na bieżąco. Na tej zasadzie, nigdy nie da się odciągnąć pokarmu do zera. Jak długo odciągasz, tak długo piersi go produkują).
• Dzieci odstawione od piersi w 7. miesiącu są najiteligentniejsze (moje odstawiłam z konieczności w ósmym. Czyli co? Najlepsze mnie ominęło?)
• Jeśli dziecko płacze, to znaczy, że masz za chude lub za tłuste mleko (mleko matki NIGDY nie jest za chude lub za tłuste. Zawsze zawiera tłuszczu w sam raz, niezależnie od tego, jak ta matka się odżywia).
• Mój faworyt: chłopcy długo karmieni piersią mają skłonności samobójcze (o dziewczynkach ani słowa? Jestem rozczarowana).
• Nie wolno karmić dziecka po kilkudniowej przerwie, bo mleko w piersi zdążyło się zepsuć (zsiadłe się zrobiło, cholera, czy jak??).
• Jak mleko skończy się w piersi, to nie ma sensu, żeby dziecko nadal ją ssało (po pierwsze póki dziecko ssie, pokarm się produkuje, po drugie – JAK rozpoznać, że mleko się skończyło??).
• Po sześciu miesiącach pokarm matki staje się dla dziecka bezwartościowy (więc jeśli nadal przybiera na wadze, to trzeba krzyczeć "cud! cud!").
• Jeśli dziecko ma zielone kupy, to mleko w piersi jest za zimne (tak. No to włóż cyc do mikrofali i podgrzej, w czym problem…).
• Używanie laktatora powoduje raka piersi (no, to można mnie zacząć żegnać).
• Piersi należy przed każdym karmieniem przecierać spirytusem, a co najmniej umyć (krótko – bzdura).
• Karmienie piersią sprawia, że nie można zajść w ciążę (no, ja znam takich, którzy w to święcie wierzyli. Trójka dzieci w odstępie jednego roku każde. I przy każdym byli zdziwieni, bo przecież karmiła piersią i nawet miesiączki nie było).
• Jeśli karmisz dziecko dłużej niż 15-20 minut, to soki trawienne dziecka zniszczą ci brodawkę (moje brodawki są całe. Wniosek: dziecko zapewne nie miało soków trawiennych…).
• Jak długo karmisz piersią, dziecko będzie miało krzywe nóżki (a raciczki mu nie wyrosną? Ciekawe..).
• Pokarm matki może być dla dziecka trujący (to dlaczego ród ludzki nie wyginął jak mamuty?)
• Jak dziecko płacze po ssaniu piersi, to trzeba je koniecznie napoić glukozą (powodów płaczu może być setki z mokrą pieluchą i kolką na czele, no ale tę glukozę to tak czy siak zapodać, zapodać…).
• No i jeszcze hit mojej współspaczki w szpitalu – nie będzie karmiła piersią (urodziłyśmy tego samego dnia w odstępie godziny), bo za dwa tygodnie idzie na dyskotekę i cycki muszą ładnie wyglądać.

Wszystkie bajery, które przedstawiłam powyżej, w jakiś sposób mogą zaważyć na decyzji karmienia rzadziej lub odstawienia od piersi zupełnie. Ja sama gratuluję sobie wyboru szpitala, gdzie kompetentne i skore do pomocy położne wytłumaczyły jak krowie na rowie, że jeśli nie mam nawału w trzeciej dobie po porodzie i nie czuję, żeby coś mi leciało, to nie znaczy, że dziecko się nie najada. Mam trzymać przy piersi do oporu, a jeśli zechce jeść za godzinę, to znowu przystawić. Wpojono mi tam, że najlepszą metodą na dużą ilość pokarmu jest po pierwsze jak najszybsze rozpoczęcie karmienia (karmiłam pół godziny po wyjęciu jej z brzucha, dosłownie parę minut po założeniu szwów po cesarce!), po drugie jak najczęstsze przystawianie do piersi. Dobrze, że to powiedziały. Nawał pojawił się u mnie w 10-11 dobie po porodzie i "nawałem" był jedynie z nazwy. Nie przeszkodziło to mojemu dziecku odpowiednio przybierać na wadze i prawidłowo się rozwijać. I ostatnia rzecz – pokarm rodzi się w głowie. Niestety, to tak jak z samooceną, ona też pochodzi spod czaszki. Jeśli się nie lubisz, zawsze wydasz się sobie za gruba/za chuda/z za małym lub za dużym biustem, niezależnie od tego, co na siebie włożysz. Jeśli nastawisz się na to, że CHCESZ karmić piersią, powinno się udać. Oczywiście nie każdy ma tyle szczęścia, żeby karmić dziecko przez rok lub dłużej. Ja nie miałam. W obronie karmiących butelką – w następnej notce Znacznie dłuższa lektura na temat mitów karmieniowych tutaj.