Dzieciowo mi! Z dziećmi nigdy nic nie wiadomo. Nigdy ich nie ma, dopóki się nie pojawią.

Znowu to zrobiłam. Nie zdążyłam z obiadem i zapodałam młodzieży gotowca. Tym razem wybór padł na firmę Hipp i jej serię Baśniowa Kraina, a konkretnie Warzywa z makaronem i pulpecikami z indyka.

Młodociana wzięła łychę do buzi, przewróciła oczami i zawartość wylądowała na śliniaku. OK, myślę, niejadek jest, to normalne. Ponawiam procedurę. Łycha za łychą z chirurgiczną precyzją, nieco przemielone lądują w śliniakowej kieszonce. Coś zjeść, do licha, musi, nie można jechać cały dzień na danonkach, jestem zatem uparta i ładuję. Młodzież w bek.

Pies zachwycony obrotem sytuacji instaluje się pod krzesełkiem do karmienia i wychwytuje zabłąkane kawałki. Młodzież ryczy. Co jest? – myślę. – Może zimne?

Nie, nie zimne. Akuratne. Ale jak tylko wzięłam to do ust, to zawartość skończyła w Jadziowym śliniaku. Ludzie? Co to, what the fuck, jest?! Co to za szit?! Co tym dzieciom proponuje się do jedzenia?! To było OBRZYDLIWE. Jakiś pomidorowy bezpłciowy szajs z rozklejonym na maksa makaronem świderki i za przeproszeniem pulpecikami. Pulpeciki wielkości zielonego groszku. Po rozgryzieniu okazało się, że to jest mieszanina mąki, czegoś, co zgrzytało w zębach, i jakichś innych zagęszczaczy. Nie wiem, czy kiedykolwiek stało koło mięsa. Po rozgryzieniu powodowało odruch wymiotny. Nie pamiętam, żebym kiedyś jadła coś równie świńskiego. Chińskie zupki to przy tym żarcie z Ritza.

Niech mi nikt nie wciska kitów, że prawidłowo zbilansowane, że ekologiczne i jakieś tam jeszcze. Karma dla mojego psa pachnie lepiej, a podejrzewam, że i lepiej smakuje. Jeśli dzieci mają to jeść, to musi to być po prostu SMACZNE. Wywaliłam prawie 7 zł na coś, co nadaje się do kosza bez otwierania słoiczka. Data ważności dobra – to tak na marginesie.

Jeśli to jest Baśniowa Kraina, to chyba jakaś alternatywna.

 

PS. Z warzyw uświadczyłam jedynie marchewkę. Jeśli nie liczyć tego szitowego przecieru pomidorowego.