Dzieciowo mi! Z dziećmi nigdy nic nie wiadomo. Nigdy ich nie ma, dopóki się nie pojawią.

Już jakiś czas temu poruszałam temat imion nadawanych dzieciom. Taka nawet lekka nawałnica z tego powodu była Będę obstawać przy tezie, że wybór imienia to jeden z ważniejszych wyborów, jaki rodzice podejmują w imieniu dziecka i może zaciążyć na całym jego życiu. W sensie pozytywnym lub negatywnym.

Niechciane imię wcale nie tak prosto jest zmienić. Jeśli się nie ma 18 lat, trzeba posiadać na piśmie zgodę obojga rodziców (już widzę tę zgodę…). Człowiek pełnoletni już ma łatwiej, ale i tak musi swoją decyzję przekonująco uargumentować, a następnie poczekać na decyzję Urzędu Stanu Cywilnego około cztery tygodnie, uiściwszy pierwej opłatę skarbową w wysokości bodajże 37 zł. Jeśli decyzja USC jest odmowna, pieniędzy oczywiście nikt delikwentowi nie zwraca.

Jak przekonać urząd, żeby zmiękł i dokonał zmiany? No, na pewno nie w ten sposób, że „mam na imię Monika, ale chciałabym się nazywać Anna, więc proszę o zmianę”. W takim przypadku nawet nie ma co startować. Równie dobrze możemy te 37 zł dać żulowi pod monopolowym – z pewnością odpowiednio je zainwestuje.

O wątpliwym czarze imion typu Żyraf, Nikon, Coco lub Thorgal (tak, o dziwo są tacy, co je noszą – moje najszczersze kondolencje) już wspominałam. Zanim więc wybierzemy imię dla dziecka, które będzie dla niego albo piętnem, albo ozdobą, warto poczytać trochę o normach nazewniczych obowiązujących na terenie Polski i odnoszących się do obywateli naszego kraju (cudzoziemcy mają taryfę ulgową). Fantastycznym źródłem wiedzy jest strona internetowa Rady Języka Polskiego.

Cóż to za ciało? RJP to organ opiniotwórczy i normotwórczy (tak bym go określiła), na który składają się mądre głowy, spece z dziedziny językoznawstwa. To właśnie dzięki decyzji RJP partykułę „nie” ze wszystkimi imiesłowami przymiotnikowymi piszemy łącznie (np. niepalący, nieczytany, nieaspirujący itp.), niezależnie od bardziej czasownikowego lub bardziej przymiotnikowego znaczenia danego słowa (kochana RJP, jeśli trafię do nieba, będę wam grzała miejscówkę).

O opinię do Rady Języka Polskiego zwracają się urzędy, jeśli mają dylemat, czy dane imię można zarejestrować czy też nie. RJP jak krowie na rowie tłumaczy dlaczego tak lub dlaczego nie. I właśnie to tłumaczenie uważam za bezcenne, bo jest pisane językiem tak łopatologicznym, że bez problemu trafi do każdego odbiorcy (nie no, ta miejscówa w niebie murowana).

Zanim napiszę jeszcze parę słów, warto wspomnieć, jakie w ogóle normy obowiązują w naszym kraju odnośnie nadawania imion. Podaję cytat – a jakże! – ze strony RJP:

Same zalecenia są zgodne z ustawą Prawo o aktach stanu cywilnego, czyli nie jest to jakieś widzimisię nawiedzonych polonistów. Pozwoliłam sobie wytłuścić to i owo, bo jest to niezwykle ważna informacja. Inaczej USC postępują w przypadku rejestrowania imion dzieci małżeństw mieszanych narodowościowo oraz wtedy, gdy dzieci danej pary nie mają obywatelstwa polskiego (choć urodziły się na terenie Polski i przez to do naszych USC zgłasza się ten fakt). Zwłaszcza jeśli na stałe mieszkają poza terenem Polski.

Trzeba wiedzieć, że jeśli dane imię nie spełnia któregoś z podanych wyżej punktów, USC ma prawo odmówić jego rejestracji. Norm nie spełnia np. imię Axel nadane dziewczynce – nie wskazuje wyraźnie na płeć (myślimy, że chodzi o chłopca) i nie jest zgodne z polską ortografią (w polskim alfabecie nie ma litery „x”). Imię Legia albo Dąb odpadają, ponieważ funkcjonują takie nazwy pospolite (np. Legia Warszawa, dąb – nazwa drzewa). Imię Lusia nie zostanie zarejestrowane, ponieważ jest zdrobnieniem (od Lucyna lub Łucja). Nie powinno być również rejestrowane imię Magda – to zdrobnienie od Magdaleny. Malta czy Dakota też nie przejdą, bo są tożsame z nazwami geograficznymi. Żyraf podpada pod punkt nr 6. I tak dalej.

Na stronie RJP są wydane opinie o poszczególnych imionach. Prawie 200 przykładów ułożonych alfabetycznie. Fascynująca lektura – polecam gorąco. Klikać tutaj.

Życie pokazuje, że niektóre imiona, mimo oczywistego nie spełniania norm, i tak są rejestrowane. Czasami mamy do czynienia z sytuacjami wyjątkowymi (polecam opinię o imieniu Madri), ale znacznie częściej jest to po prostu urzędnicza niekompetencja lub uleganie presji rodziców. Później taka biedna Kurtyzana idzie przez życie i zastanawia się, za co ją tak starzy skrzywdzili.

Jeśli ktoś w Żyrafa i Thorgala nie wierzy, to już podaję, skąd je wytrzasnęłam. Klikać tutaj. Fascynująca i bardzo obszerna baza imion. Co ważne – aktualizowana na bieżąco (no powiedzmy, do 2009 włącznie)! Jeśli ktoś szuka inspiracji przy wyborze imienia lub chce się odrobinę zadziwić nad pomysłowością niektórych dorosłych, polecam. Imiona podane w spisie są co prawda zawężone do obszaru Warszawy, ale można uznać, że próbka jest reprezentatywna dla całego kraju. A, są tam również – wśród imion dla chłopców – np. Lilli i Elvis. Mówcie, co chcecie, Elvis żyje.