Dzieciowo mi! Z dziećmi nigdy nic nie wiadomo. Nigdy ich nie ma, dopóki się nie pojawią.

Ideę pluskania się od najmniejszej maleńkości gorąco popieram! W ogóle jestem zdania, że każdy człowiek, tak jak umie chodzić, powinien umieć pływać. A jakby znał przy okazji podstawy udzielania pierwszej pomocy, byłabym w siódmym niebie.

Niektórzy uczą się pływać, zanim zaczną chodzić i ten nurt również przypadł mi do gustu. Chciałabym nawet, by stał się typowym owczym pędem ku wodzie. Niestety profesjonalne lekcje pływania dla niemowląt i małych dzieci są potwornie drogie. Przynajmniej w moim mieście. Za pół godziny zorganizowanego pływania z trenerem trzeba zapłacić 50 zł! Rodzic najczęściej zdany jest sam na siebie. Co nie znaczy, że nie może nauczyć własnego potomka pływać. Może i bywa wesoło, trzeba tylko zaopatrzyć się w pewne niezbędne gadżety i pomyśleć o kilku sprawach.

Po pierwsze – gdzie uczyć niemowlaka pływać? Nauczona doświadczeniem (jednodzieciowym póki co, więc mizernym, ale to zawsze lepiej niż sucha teoria, no nie?) polecam kryte baseny ze specjalnym brodzikiem dla dzieci. Takie brodziki najczęściej mają podgrzewaną wodę. Zdążyłam się przekonać, że nie ma ciepłej wody – nie ma zabawy. Dzieci są na tym punkcie bardzo wrażliwe. Żeby się mogły odprężyć, zaufać rodzicowi i poznać nieznane, muszą mieć komfort. Poza tym niemowlęta i małe dzieci są bardzo wrażliwe. Łatwo o przeziębienie. Lepiej więc wyłożyć trochę grosza i pójść do cywilizowanego aquaparku, niż gdzieś kątem na odkrytym basenie z lodowatą wodą moczyć malucha. Albo co gorsza korzystać z glinianek.

Na glinianki to można iść, jak dziecię jest nieco zaprawione w basenowych bojach. I niechorowite. Bo glinianki, choćby nie wiem jak czyste były, są wylęgarnią drobnoustrojów. A homo biwakus i homo grillus chętnie używają akwenu wodnego jako przepastnego kosza na śmieci.

Jeśli pływamy w morzu, pamiętajmy o falach. Nawet mała fala może powalić oseska, który w najlepszym wypadku naje się strachu. Po co ma się człowiek zrażać do wielkiej wodnej przestrzeni?

Oczywiście – i to jest oczywista oczywistość – z małym dzieckiem pływamy w miejscach strzeżonych. Tylko i wyłącznie. Żadne dzikie kąpiółki, które w życiu nie widziały ratownika.

Po drugie – w co wyposażyć małego pływaka? W kółko ratunkowe czy pływaczki? Przerabiałam kółko i przerabiałam pływaczki. Gorąco polecam pływaczki-rękawki Arena.

Rękawki można kupić w różnych rozmiarach dostosowanych do wagi dziecka. Po napompowaniu są bardzo stabilne, nie spadną choćby nie wiem co. O ile są prawidłowo dobrane. Mają specjalne zabezpieczenie polegające na tym, że nawet jeśli jakimś cudem odemknie się wentyl (choć naprawdę ciężko go wyciągnąć), powietrze i tak nie wyleci, bo w środku jest specjalna blokada. Przetestowane – można jej zaufać. Utrzymają na wodzie? Utrzymają spokojnie. Cena blisko 40 zł, ale naprawdę warto się szarpnąć.

A kółko do pływania? Takie, jak poniżej, co najmniej dla przedszkolaka.

U młodszych dzieci – jak zapewniał mnie pan w sklepie sportowym – nie zapewniają bezpieczeństwa. Po pierwsze swobodnie zjadą i wjadą na ciało, po drugie małe dziecko, a zwłaszcza niemowlę nie potrafi jeszcze trzymać sobie kółka. Nie czuje takiej potrzeby i nie umie skoordynować ruchów. Albo trzyma kółko, albo macha nóżkami. Miałam kółko i przerabiałam to rozwiązanie. Pływaczki wygrywają w przedbiegach.

Jeśli już kółko do pływania dla niemowlaka – to koniecznie z siedziskiem.

W takim pojeździe młody obywatel czuje się bezpiecznie – jakby miał dmuchane gatki – nie jest całkowicie zanurzony w wodzie. Oczywiście nie nauczy się w tym pływać, ale my możemy w miarę bezstresowo spędzić czas z własnym potomkiem.

Wszelkie delfiny do pływania i inna gadzina z uchwytami są zdecydowanie dla starszych.

A pieluchy do pływania? Przydają się? Przydają. Korzystaliśmy z pieluch Huggies Little Swimmers (są w ogóle jakieś inne, bo nie kojarzę?). Oceniłam je już tutaj.

Pieluchy do pływania nie nasiąkają wodą, przez co w oczywisty sposób średnio chronią przed siuśkami. Nie chodzi jednak o płyny, tylko o twarde dowody prawidłowej przemiany materii. Kupa może zdarzyć się wszędzie. Zawsze wypłynie Kupa pływająca w basenie to nie tylko niezbyt ciekawy widok, ale przede wszystkim bardzo niezdrowa okoliczność przyrody. Pieluszki do pływania izolują kupę od otoczenia, a trzymają naprawdę nieźle. Przez wzgląd na niemożność zapanowania nad kupą i przez wzgląd na bliźnich korzystających z tego samego basenu, uzbrójmy się w odpowiednie pieluszki.

Po trzecie – jak przyzwyczaić dziecko do wody? Przede wszystkim nic na siłę. Pamiętajmy, że co dla nas jest po kolana, dla młodego jest po pas. Dlatego świetnie sprawdzają się brodziki – poczucie, że dno jest blisko, napawa ufnością. Nie zrażajmy się, jeśli młodzież nie przekona się za pierwszym, drugim czy trzecim razem. Jedni potrzebują więcej czasu, inni mniej. Moje dziecko wodę uwielbia, ciężko je w ogóle z niej wyciągnąć i złapało bakcyla piorunem, ale nie każdy musi tak mieć. Dla odmiany przyuczanie do nocnika zapowiada się na dłuższą batalię, ale o tym kiedy indziej. No i są dzieci, które po prostu nie lubią wody i koniec. Na to też musimy być przygotowani.

Zabawy niech będą spokojne i z wyczuciem. Dobrze jest zacząć od chlupania przy brzegu. Świetnie sprawdzają się akcesoria piaskownicowe – foremki, wiaderko, łopatka, konewka (!) itp. Wodę świetnie się nabiera i nalewa, lepiej niż piasek. Ogólnie rzecz biorąc trzeba się dostosować do tempa dziecka, nie narzucać swojego.

W wodzie trzymamy dziecko tak, żeby się czuło bezpiecznie.  Ja trzymałam pod brzuszek i zachęcałam do machania rękami i nogami. Każdą udaną próbę nagradzałam euforycznymi pochwałami. Rzadko kiedy udawało nam się machać przednimi i tylnymi kończynami jednocześnie, ale starania zostały zauważone.

I jeszcze coś. Warto przyzwyczajać dziecko, że zanurzenie głowy to nic strasznego. Najczęściej jest z tym problem. Nie na chama, chlup pod wodę Ale pochlapać twarz i potraktować to jako świetną zabawę, zamoczyć włoski. Niech wie, że człowiek naturalną koleją rzeczy jest mokry od stóp do głów.

Jeśli chodzi o miejsca przyjazne dla dzieci mogę z czystym sumieniem polecić Wrocławski Park Wodny. Fantastyczny brodzik dla maluchów i wodna piaskownica dla najmłodszych. Co prawda brodzik często jest zawalony przez rodzicielskie cielska, które lubią się wylegiwać w wodzie o temperaturze 35 st i głębokości do 50 cm, ale i tak miejsca na zabawę zostaje sporo. No i szatnie rodzinne z przewijakami!

Drogo tam jest niestety, ale warto, naprawdę. Zwłaszcza że w wakacje zdarzają się promocje prorodzinne i można pobyć sobie o wiele taniej niż zwykle.