Wkładki laktacyjne – i nic nie cieknie

Wkładki laktacyjne potrzebne są. Stwierdzili tak chyba niemal wszyscy producenci artykułów okołodzieciowych czy raczej okołomatczynych. Po co nam one? O wkładki chodzi, nie o artykuły w ogóle.

Często jest tak, że kiedy karmimy dziecko z jednej piersi, druga w najlepsze marnuje pracowicie wyprodukowane mleko. Pokarm wycieka z dwóch piersi na raz. Ciekawe to jest swoją drogą, bo macica człowieka jest przystosowana do noszenia płodów pojedynczych. Ciąże mnogie z definicji są ciążami wysokiego ryzyka. A z cycków cieknie obu, nie z jednego. Być może organizm przygotowuje się na wypadek, gdyby młody ssak nie najadł się z jednego stołu i pragnął przy drugim poprawić bilans kaloryczny.

I teraz głupia sprawa, bo po jednej stronie mamy ssaka przyssanego, a po drugiej rośnie nam na bluzce piękna, okazała plama. A nawet jeśli nie jest okazała, to nie zawsze wypada, żeby wyrosła. Jeśli wróciłyśmy dajmy na to do pracy, a tutaj zbliża się pora karmienia. Organizm bezbłędnie sprawia, że piersi stają się twarde, nabrzmiałe i jeśli nie przystawimy amatora nabiału, ciało postanowi zbiory upłynnić. I teraz siedzisz sobie na ważnej konferencji – bo załóżmy, że jesteś biznesłumen – a tutaj trach i w ciągu minuty dorabiasz się dwóch mokrych kółek dokładnie w miejscu, na które mężczyźni patrzą najpierw (bo podobno dopiero potem zwracają uwagę na twarz). Siara jak nic i jeszcze nie jesteś w stanie tego procesu powstrzymać.

Bywa też tak, że to i owo wycieka między karmieniami, ot tak, bez powodu. Albo powodem może być przypadkowe uciśnięcie piersi. I właśnie po to wymyślono wkładki laktacyjne – żeby zapobiec katastrofie.

Korzystałam z wkładek Philips Avent (bo ja wszystko miałam Philips Avent).

Są one w kształcie nie płaskiego kółka, ale jakby rozkraczonego stożka. No i można je przykleić do piersi. Cholera, ja wiem, że to fajny wynalazek, ale nigdy się do nich nie przyzwyczaiłam. Poużywałam, poużywałam i odstawiłam. Przyklejenie czasem niewiele dawało, bo wkładka lubiła sobie gdzieś odjechać albo się zawinąć. Choć fakt, wchłaniała to, co wyciekało, pierwszorzędnie. Niewygodnie mi w nich było.

Ogromne znaczenie ma tutaj odpowiedni rozmiar stanika. Jeśli chcemy paradować we wkładkach, musimy zafundować sobie o numer większe miseczki. Inaczej, nie ma bata, pierś napęczniała od pokarmu będzie po prostu uciśnięta i zamiast komfortu otrzymamy dyskomfort.

Na rynku wkładek od zatrzęsienia. Jeśli komuś nie podejdzie Avent (bo drogi), może zainwestować we wkładki Canpol Babies lub drugie wcielenie Canpolu, czyli Lovi.

.

O jakości się nie wypowiem, bo jej nie znam. Stosowałam tylko wkładki Aventu. Praktycznie każdy szanujący się producent ma w swojej ofercie wkładki laktacyjne. I tak:

Wkładki Johnson&Johnson

Wkładki Tommee Tippee

Nad tymi się zastanowię. Skoro chwalicie butelki i smoczki tej firmy, to może wkładki okażą się sukcesem?

Wkładki Bella. Bella oprócz podpasek produkuje też – bardzo dobre, moim zdaniem – pieluchy, w tym chyba jako jedyna na polskim rynku, pieluchy dla wcześniaków i/lub dzieci o wadze poniżej 2 kg.

Wkładki Baby Ono. Coś kiedyś miałam Baby Ono, tylko nie pamiętam co. Wrażeń żadnych z używania też nie notuję, czyli krzywdy nie zrobiło.

We wkładkach przeszkadzało mi jeszcze to, że przede wszystkim trzeba było mieć przy sobie jakieś na zmianę. Po opanowaniu wycieku wkładka nie nadawała się do użycia. Mleko kisło i całość zaczynała wydawać z siebie mało zachęcający zapaszek. Trzeba więc było je zmienić. U mnie priorytetem zawsze była wygoda, a takie noszenie się z wkładkami i zmienianie uznawałam za wygodzie tej urągające. Praktyczne walory szczerze jednak doceniam i tym razem również zainwestuję we wkładki laktacyjne. Pamiętając o tym większym staniku. Tak a propos wygody.