Rozwój dziecka w piątym miesiącu życia

To jest mniej więcej ten czas, kiedy dziecko odkrywa, że natura wyposażyła je w działo kalibru ho-ho-ho. Nowej broni zaczyna używać coraz częściej i z coraz lepszym skutkiem. O czym mowa? O możliwościach wokalnych.

Strategia jest prosta jak konstrukcja cepa i nie trzeba rasowego szachisty, żeby ją przewidzieć. W skrócie sprowadza się to do stwierdzenia: jeśli chcesz coś uzyskać, włączasz syrenę.

Wszystkich, którzy już odkryli, że ich dziecko to potrafi, pragnę powiedzieć, że to pikuś w porównaniu z buntem dwulatka, kiedy do ryku dochodzą akrobacje, których nie powstydziłyby się rumuńskie gimnastyczki.

W każdym razie nasza pociecha funduje nam pierwszy poważniejszy egzamin z wychowania. Kiedy ulegać, kiedy nie ulegać? Czy w ogóle brać ryk pod uwagę? Jak można nie brać, utulić trzeba! Tulić w takim razie czy nie tulić? Tak, tak, zaczynają się poważniejsze pytania niż te z gatunku „Gdzie położyłaś to pier…ne mleko modyfikowane?!”

Pierwszym więc z osiągnięć rozwoju dziecka w piątym miesiącu życia jest używanie emocji do własnych celów. Przypominam, że wszystko to, co ośmielam się tutaj wypisywać, ma charakter orientacyjny, jeśli więc czyjeś dziecko nadal jest oazą spokoju, to nie ma się co martwić. Koniec tego stanu i tak nastąpi, tylko nieco później

Co jeszcze dzieje się w piątym miesiącu życia?

• Dziecko sztywno trzyma główkę i świetnie wychodzi mu sfinks. Potrafi nie tylko podnieść samą głowę, ale również klatkę piersiową.

Ponieważ pierwszy raz w życiu udało mi się wtedy moje dziecko uczesać, dorobiła się ksywy „mój Hitlerek”. Uczesanie wyszło za sprawą koszmarnie tłustego Oilatum.

• Jeśli młodociany jest silny, próbuje podciągać kolanka pod pupę i w ten sposób przygotowuje się do przyszłego raczkowania. Moje nie podciągało. Podciąganie i stanie na czworakach zaczęło się dwa miesiące później, a dziewczyna „zaraczkowała” w 9. miesiącu życia.
• Dziecko chwyta przedmioty i próbuje je przekładać z ręki do ręki. Wkłada je oczywiście do ust, dlatego priorytetem dla nas powinno być dbanie o to, żeby nic małego nie znalazło się w zasięgu łapek. Należy też zapomnieć o dawaniu do zabawy reklamówki foliowej – można się tym szybko i skutecznie udusić.
• Mały człowiek potrafi rechotać na całego, a potrafi też się porządnie zdenerwować, kiedy np. zabierzemy mu zabawkę.
• Zwraca uwagę, z której strony dochodzi głos, który słyszy, i odwraca się w tym kierunku.
• Niejedno na tym etapie ząbkuje. Wszystkiego najlepszego
• Gaworzy, wydaje rozmaite odgłosy paszczowe i próbuje naśladować to, co ktoś do niego mówi. Oczywiście to nie wychodzi, ale próby są bardzo ważne.  Może mówić „mama” lub „baba” czy „dada”, ale – uwaga! – nie rozumie znaczenia tych słów! Dla dziecka na tym etapie jest to po prostu fajnie brzmiąca zbitka zgłosek.
• Możemy spokojnie zacząć robić pierwsze przymiarki do niekapka. Młode jest zresztą zainteresowane samoobsługą i chętnie samo trzyma sobie butelkę. Chrupki kukurydziane welcome – może już sobie z nimi radzić. Co ważne, chrupki tak, ale skórka od chleba – stanowczo nie. Wypróbowałam – świetnie się tym można udławić.
• Lubi chwytać palce dorosłego i podciągać się do siadu. Jeśli je puścimy, może usiedzieć samodzielnie tak ze dwie sekundy.

Od razu powiem tutaj, że jest szkoła, która mówi, że nie należy dziecka w ten sposób podnosić, a trzeba poczekać, aż samo usiądzie bez żadnej pomocy. Ja jestem przeciw. Uważam, że takie podnoszenie – niezbyt częste, wszystko w granicach rozsądku!! – pozwala dziecku ćwiczyć mięśnie pleców, mięśnie karku, mięśnie rąk i w ogóle wszystko, co jest potem potrzebne do samodzielnego siedzenia. Jeśli nie przeginamy i nie sadzamy dziecka na siłę (bo po kiego?), to fundujemy mu po prostu wartościowe ćwiczenia. A ono samo i tak wybierze, kiedy sobie usiąść.

• Nasza latorośl bardzo lubi „stać” na kolanach dorosłego. Oczywiście to stanie polega na trzymaniu pod paszkami, ale rzecz w tym, że młode robi coś w rodzaju pierwszych przysiadów na nóżkach. To też jest świetnie ćwiczenie wzmacniające mięśnie nóg.
• Ponieważ dziecko zaczyna naśladować mowę i jest w stanie wymawiać pierwsze proste sylaby (ma, ba, ga, da), warto zacząć mu czytać. Zwłaszcza wiersze ze względu na melodyjność i rytm mowy wiązanej. Nie jest istotne, że młode nie rozumie treści, rytm wyczuje bezbłędnie. No i może popatrzeć na kolorowe obrazki.
• I na koniec – ssanie nogi potrafi doprowadzić do perfekcji

Zanim ktoś zacznie rwać włosy z głowy i chwytać telefon celem rejestracji u pediatry, powtórzę, że te umiejętności dziecko MOŻE posiąść i to dopiero POD KONIEC piątego miesiąca życia, a nie w pierwszych jego dniach. Każdy maluch rozwija się inaczej, swoim tempem. Wrzucamy więc na luz i dajemy młodemu szansę zaskoczyć nas w późniejszym czasie.

Przy pisaniu notki korzystam z książki „Pierwszy rok życia dziecka dla bystrzaków”. Zdjęcia domowej produkcji.