Dzieciowo mi! Z dziećmi nigdy nic nie wiadomo. Nigdy ich nie ma, dopóki się nie pojawią.

Ha! Byliśmy wczoraj dać się obejrzeć. USG z założenia miało być 3D i liczyłam na jakąś spektakularną pamiątkę, ale okazało się, że dziecizna odmówiła współpracy. Po pierwsze jest im już tak ciasno, że oglądanie czegokolwiek jest mocno utrudnione. Na tym etapie ciąży pojedynczej – 32. tydzień – można ponoć wyczyniać jeszcze cuda-wianki, ale w przypadku bliźniaków pole manewru zawęża się okrutnie. Po drugie obie panny (w mrożące krew w żyłach ginekologa „a tu po lewej czy aby nie chłopczyk?” nie wierzę, bo akurat po lewej trzech lekarzy stwierdziło, że panna, bardziej po prawej były wątpliwości, a po prawej zobaczyć się nic nie dało) głowicę USG miały w głębokim poważaniu i pomimo nadludzkich wyczynów żadnej nie udało się uwidocznić twarzy.

Niewiele na tym USG widać, pan doktor szaleje z głowicą, ale parę rzeczy rzuca się w oczy.

To pykające takie, takie jakby falujące poziome yin-yang to serce. Widać kręgosłup i żebra. Pod koniec widać również pępowinę w przekroju i trzy naczynia w środku.

Dziewczyna po lewej, mniejsza, waży 1432 g, dziewczyna po prawej 1677 g. Tolerancja na tym etapie wynosi +/- 200 g, dlatego gabaryty wagowe należy brać nieco w cudzysłów. Różnica wagi wynosi około 15% i mieści się w granicach normy. Kontrola wagi przy bliźniętach jest niezwykle ważna, bo zdarza się, że dochodzi do tzw. zespołu podkradania. Nikt tu nikomu niczego nie zabiera ani na nikim nie pasożytuje, chodzi jednak o to,  że przewodzenie przez jedną pępowinę może być słabsze niż przez drugą. Skutkiem tego różnica wagi może być znaczna, a tym samym rozwój może nie przebiegać harmonijnie. Co tu kryć – to bywa niebezpieczne. Najczęściej zespół podkradania zdarza się przy ciąży jednokosmówkowej (czyli kiedy oba płody mają jedno łożysko), ale przy dwukosmówkowej (każdy ma swoje łożysko) też różnica wagi może być znaczna. Nie mam pojęcia dlaczego. Teoretycznie są to dwie niezależne ciąże tylko noszone jednocześnie Ja mam właśnie taką sytuację i wszyscy mówią, że to najlepsze rozwiązanie dla bliźniaków. Minimum powikłań lub ich brak. U nas jest ten brak.

Dziecizna zdążyła się przekręcić i teraz zajmuje pozycję – cytuję doktora – sześć na dziewięć Po lewej głową w dół, po prawej tyłkiem w dół, a głową do góry. A zatem góra, która mi raz po raz wyrastała z prawej strony brzucha na górze i którą brałam za tyłek, okazała się być głową.

No dobra, dziołchy rosną pięknie i wielkimi susami zbliżamy się do 36. tygodnia, kiedy to ciążę będzie można uznać za donoszoną. Jak pomyślę, że muszę jeszcze skombinować śpiochy, kocyki, beciki, wózek, kosmetyki, ręczniki, pieluchy, smoczki, butelki i sto miliardów innych rzeczy, to… Właśnie. Dlatego, żeby nie zwariować, zastosuję niezawodną metodę Scarlet O’Hary – pomyślę o tym jutro.