Podnoszenie odporności u dzieci. I… KONKURS nr 2.

Aaaaaaby hartować organizm

Niewyspani, spójrzcie jeszcze raz na tytuł notki. Organizm, nie orgazm Skoro wyjaśniliśmy sobie to fundamentalne nieporozumienie, to pozwolę sobie polecieć sucharem.

Pamiętacie Festiwal Piosenki Żołnierskiej? To było pytanie do dinozaurów Tak, było coś takiego. Jakości tamtych wykonań (przecz ze słowem „wykon”!) i choreografii nie da się porównać absolutnie z niczym. Do tej pory pamiętam przebój, w którym leciało jakoś tak:

Hartuj się, hartuj się, bo kto się hartuje,

Nigdy nie, nigdy nie, nigdy nie choruje

Hartuj się, hartuj się, wysiłku nie żałuj.

Kto to wie, kto to wie, ten nie ma kataru.

I chodziła taka pani w kusym fartuszku pielęgniarskim z wielką strzykawą. Hicior nie do pobicia. Pani ze strzykawą płynnie nas przepchnęła do tego, co będzie meritum notki, czyli do podnoszenia odporności u potomstwa.

Gdybym miała określić jakąś hierarchię rodzicielskich priorytetów, to wzmocnienie odporności u dzieci stałoby na pewno bardzo wysoko, zapewne na podium. I to zupełnie normalne, bo dziecięce choroby są upierdliwe pod każdym względem. Człowiek normalnie do roboty iść nie może, tylko na zwolnieniu siedzi, kosztuje to kupę kasiory, dziecko jest marudne i w ogóle bez kija nie podchodź, a starszak do tego funduje sobie zaległości edukacyjne, które potem musi nadrabiać. Same straty. Nie mówiąc już o sposobach ocierających się o łamanie konwencji genewskich w celu zaaplikowania niezbędnego lekarstwa. Stajemy więc na rzęsach, by tę odporność nieletnich wzmocnić.

No i teraz jak to robimy. A różnie.

Jeśli chodzi o produkty pochodzenia aptecznego, to mamy do wyboru, do koloru. Chociażby tran. Czasy, kiedy w przedszkolu dostawaliśmy obrzydliwą w smaku ciecz (dostawaliście?), odeszły bezpowrotnie w niebyt. Dzisiaj są trany smakowe, choćby cytrynowe, które pozwalają zminimalizować traumę. Dostępne są rozmaite preparaty zawierające witaminę C i rutynę. Dostępne są w formie płynnej, bo ta najmniejsza młodzież tabletek nie łyka. Mamy rozmaite syropki zawierające wyciąg z czarnego bzu, malin i wszystkiego, co ma za zadanie odporność wzmocnić. Podaż jest taka, że popyt musi naprawdę zapierniczać kurcgalopkiem, żeby dotrzymać kroku

Wiadomo więc, co organizm może wessać, ale to mało. Trzeba wiedzieć, co z tym organizmem robić. Przyznaję się bez bicia, że w dziedzinie podnoszenia odporności jestem cienki Bolek. Trzymam się kilku zasad, w których działanie wierzę. A przynajmniej się staram. Cóż takiego robię?

Po pierwsze zależy mi na tym, żeby młodzież przebywała na świeżym powietrzu, kiedy tylko można. Wiadomo, że jeśli mamy -15 stopni, to spacerek sobie odpuszczę, ale przy temperaturach bliższych zera, kiedy nie, ekhm, wieje jak w kieleckiem i nie pada deszcz, spokojnie można wyjść.

Staram się młode optymalnie ubierać. Nie za grubo, nie za lekko. Na cebulkę, czyli tak, żeby można było zawsze zdjąć warstwę wierzchnią (jakby powiedział Osioł w Shreku) i dziecko nie zostało od razu w krótkim rękawku. Czyli zamiast grubej kurtki, pod którą będzie lekka bluzeczka, wolę zapodać lżejszą kurtkę, pod nią sweter i pod nią rzeczoną bluzeczkę. Jeśli nieletnim zachce się brykać, mogę kurteczek się pozbyć, a one nadal nie zostaną gołe.

Po trzecie – i za to mogę zebrać baty – stoję na stanowisku, że sterylne warunki w domu bardziej zaszkodzą niż pomogą. Odporność nabywamy w reakcji na drobnoustroje. Jeśli drobnoustrojów nie ma, organizm niczego się nie nauczy, bo nie ma odpowiedniego bodźca. Przyznaję się bez bicia, że pozwalam dzieciom podnosić i zjadać to, co im spadnie na podłogę. Nie szaleję z domestosem piętnaście razy dziennie. Nie wyparzam butelek za każdym razem. Dobra, powiem prawdę. Prawie w ogóle tego nie robię. W domu jest zwierzę typu pies, które ma to do siebie, że leje na dworze, czyli obowiązkowo co najmniej trzy razy dziennie wnosi na sobie do domu to, w co wlazło. Dzieci mają upierdliwy zwyczaj tulenia zwierza na dzień dobry i przy każdej możliwej okazji też, a totalną nirwanę zaliczają, jeśli piesek da im buzi, czyli przejedzie ozorem po twarzy. Jeśli to tępię, to dlatego, że któregoś tulenia pies może po prostu nie przeżyć. Dzieci wszak rosną.

Jeśli chodzi o syropki i tego typu sprawy, to młodym do picia dołączam przepisową ilość witaminy C w kropelkach. Pierworodnej kupuję oprócz tego multiwitaminę w formie rozpuszczalnych, musujących cukierków. Uwielbia je, trzeba odganiać kosturem.

To wszystko, więcej grzechów nie pamiętam. Czy słusznie postępuję? Czas pokaże, a zdania społeczeństwa mogą być podzielone Być może powinnam działać inaczej, może błądzę. Powiedziałam, jak to wygląda na moim poligonie, ale bezcenne będzie usłyszeć, co wy robicie, żeby podnieść odporność u dzieci. To się na dodatek może opłacić

I tym sposobem przechodzimy do wisienki na torcie, czyli do konkursu. W konkursie są oczywiście nagrody, bo jakżeby inaczej. Trzy zestawy nagród konkretnie.

W skład każdego zestawu wchodzi elektroniczny termometr bezdotykowy, koc z mikrofibry i plastry Ibum Ice. Fajny zestawik? Fajny, myślę. Co trzeba zrobić, żeby go wyhaczyć? Rzecz prostą jak konstrukcja cepa. Zanim jednak przejdę do szczegółów, pozwólcie, że zapodam dwa filmiki, jako że to nie ja się rujnuję na nagrody

.

No dobrze, to jak zgarnąć nagrodę? Trzeba w komentarzu do tej notki konkursowej zawrzeć odpowiedź na następujące pytanie:

Jak hartujesz malucha wiosną, jesienią i zimą, żeby wzmocnić jego odporność?

Konkurs trwa do 15 lutego do 23.59. Żeby zostawić komentarz na tym blogu, trzeba podać adres e-mail. Niech będzie to taki, na który sami zaglądacie, bo tą drogą będę kontaktować się ze zwycięzcami Szczegóły konkursu możecie przeczytać w regulaminie. Korzyść zatem podwójna. Nie dość, że komuś podpowiesz naprawdę fajną metodę i w ten sposób przysłużysz się społeczeństwu, to jeszcze zyskasz gifcik.

To co? Na koń i w szranki!