Ponieważ od początku jedziemy na butelkach, sprawa wyboru najbardziej optymalnej stała się bardzo ważna. Ktoś, kto karmi piersią, może podejść do zagadnienia z większym luzem, jakąś tam awaryjną butelkę na stanie mieć albo nawet i nie. Karmienie sztuczne rządzi się jednak swoimi prawami.

Dobra, mam w posiadaniu butelki firm Tommee Tippee, Nuk, Avent i Fisher-Price.

Wszystkie mają pojemność 125 ml (TT ma 150 ml), we wszystkich są smoczki o najwolniejszym przepływie. Wyjątkiem jest Fisher-Price, w którym od razu zmieniłam smoczek na „dwójkę” (na zdjęciu jest jeszcze z „jedynką”).

Jeśli karmisz piersią i używasz butelki okazjonalnie, a zatem zależy ci na tym, żeby dziecko nie odzwyczajało się od prawidłowego trzymania sutka, to zainwestuj w Tommee Tippee. Z tych czterech propozycji tylko TT ma tak skonstruowany smoczek, że NAPRAWDĘ imituje ssanie piersi. Oczywiście przy piersi trzeba się napracować, zanim coś poleci, w przypadku butelki nie, ale chodzi o układ ust niemowlęcia. Dokładnie taki jak przy cycku, specjalnie się przypatrywałam.  Żaden inny smoczek tego nie potrafił.

To, że układ ust jest najlepszy, nie oznacza jednak, że mamy największy komfort karmienia. Bo nie mamy. Dzieci dość często krztuszą się, a smoczek z najwolniejszym przepływem podaje jednorazowo spore ilości mleka. Nie zawsze też zassają odpowiednio, mamy więc koncert charakterystycznego „ciumkania” i efekty specjalnie w postaci łykania powietrza oraz wyciekania mleka z paszczy na boki.

Zaletą butelek TT jest ich kształt – są bardzo wygodne w trzymaniu – oraz szeroki otwór, co pozwala ładować tam mieszankę bez obawy, że uświnimy pół kuchni. No i te dodatkowe 25 ml pojemności robi swoje. Zawsze to coś.

Butelki i smoczki Nuk mamy od samego początku, bo jeszcze od szpitala. W szpitalu dzieci na oddziale noworodkowym były karmione właśnie Nukiem i… być może dlatego tak nieefektywnie ssały potem pierś. Smoczek Nuk to tragedia jeśli idzie o symulowanie matczynego sutka. Kompletnie wypacza dobre nawyki, jeśli więc jedziesz na piersi, omijaj Nuk szerokim łukiem. Otwór antykolkowy w smoczku jest tak jakoś skonstruowany, że jak zdarzy ci się mocniej smoka przycisnąć, mleko sika na twarz dziecka. Za cholerę nie jestem w stanie zakręcić butelki tak, żeby smoczek stał równo (na zdjęciu jest przekrzywiony). Otwór butelki jest wąski i sztuką naprawdę staje się władowanie do środka mieszanki bez rozsypania jej po bokach. Jeśli młodzież syrenę włącza w nocy, a człowiek jest wtedy cokolwiek nieprzytomny, to fakt istnienia takich trudności przy sporządzeniu mieszanki powoduje chamienie rodzica i erupcję słowotoku po łacinie.

A zatem ta butelka i smoczek to projektowa katastrofa, ale… dzieci najbardziej ten typ lubiły. Najspokojniej ssały, żadnych objawów irytacji jak w przypadku TT nie było. Dzieci były spokojne jak Ocean Spokojny skuty podbiegunowym lodem, ale to z kolei sprawiało, że bardzo często zasypiały przy smoczku, zanim zdążyły się porządnie najeść. Karmienie w związku z tym trwało bardzo długo, bo trzeba było panienki zagrzewać do walki, a i tak budziły się po godzinie, bo się nie najadały.

Z butelek i smoczków Avent korzystałam przy pierwszym dziecku. Smoczki Avent są dość twarde, znacznie twardsze niż Tommee Tippee i Nuk. Kształt niby ma imitować chwytanie sutka, ale oczywiście tego nie robi. Te butelki są również najdroższe z całej czwórki. Spisują się jednak najlepiej.

W przypadku Aventu mamy najefektywniejsze ssanie. Nie ma zasypiania przy smoczku, nie ma też nerwów. Panienki robią swoje, doją równo, idą spać i mamy spokój. Otwór butelki jest na tyle szeroki, że bez problemu ładujemy tam mieszankę. Są bardzo wygodne w użyciu.

Wadą przy gabarycie 125 ml jest przedziwny plastikowy krążek, który na samą górę butelki się zakłada, a następnie dopiero wtedy zakręca smoczek. Nie wyrzucajcie tego ustrojstwa! Bez niego mleko wylewa się bokami po przekręceniu butelki w dół. Już się do tego krążka przyzwyczaiłam, ale na początku zirytował mnie niezmiernie. Ciekawe, że w butelkach 260 ml czegoś takiego nie ma. Czy chodzi o jakiś błąd konstrukcyjny w tych mniejszych czy o coś innego – nie wiem.

Tak czy inaczej do butelek Avent wracam i mogę je polecić z czystym sumieniem. Znakomicie się spisują.

Butelki Fisher-Price to dla mnie totalne zaskoczenie. Po pierwsze dlatego, że nie miałam pojęcia o ich istnieniu. Myślałam, że F-P skupia się jedynie na zabawkach, chodzikach i tego typu sprawach. Po drugie dlatego, że… to dobra butelka jest

Na zdjęciu widać, że koncepcyjnie jest bardzo bliska butelce Avent – i tak jest w rzeczywistości. Smoczek praktycznie się nie różni tak kształtem, jak i twardością. Butelka ma profilowane boczki, dzięki czemu wygodnie się ją trzyma. Nie ma tego dziwnego krążka, jaki jest w Aventach. Czyli można. Kupiłam ją na Allegro i – tutaj kolejne zdziwo – kosztowała dwa razy mniej niż butelka Avent kupiona w sklepie. Do tego jest kolorowa, a ja lubię kolorki. Kolorowe są też smoczki i to jest bardzo dobry patent. Jedno spojrzenie wystarczy, by stwierdzić, czy założyło się dwójkę, trójkę czy jeszcze jakiś inny, bo dwójki są żółte, trójki różowe i tak dalej.

Młodzież mleczko wciąga równo – tak samo jak w przypadku butelek Avent, bo i smoczek jest niemal identyczny (ciut cieńsza końcówka w przypadku Fisher-Price). Jedyne, do czego mogę się przyczepić, to podziałka. We wszystkich butelkach jest co 10 ml lub jeszcze dokładniejsza (jak w Nuk), tutaj co 25 ml. Nie utrudni to zadania, jeśli będziemy patrzeć na tę drugą skalę, która też zawsze na butelkach jest. 1 to jedna miarka mieszanki, 2 to dwie i tak dalej.

Skutek moich zakupów i eksperymentów jest taki, że na dalszym etapie będą nam służyły butelki Avent i Fisher-Price. Tommee Tippee zostają w rezerwie, bo zawsze jeszcze mogą się przydać. Żegnam się natomiast ostatecznie z butelkami Nuk. Bez żalu, a i tęsknić nie będę, bo nie ma za czym.

PS. Avent wygrywa u nas również w przypadku smoczków-uspokajaczy. Z całej zgrai dwóch rodzajów Canpol Babies, Lovi, Nuk, Disney i Avent właśnie te ostatnie są najlepiej tolerowane. Choć dziecizna i tak uparcie antysmoczkowa. Szlag.

Mam Canpol Babies w kształcie kulki:

Mam Canpol Babies o kształcie anatomicznym:

Mamy kauczukowy i anatomiczny Nuk:

Jest w czym wybierać, prawda? I kicha. Odmowa współpracy na całej linii. Plują, nie chcą, wybrzydzają. Takie to wybredne potwory Jadzia dla odmiany prosmoczkowa była, bez problemu brała do japy, co jej podano, z zastrzeżeniem, że podawano Avent. Nic innego w jej oczach uznania nie znalazło. A te nic.

Oferta rynkowa niby szeroka, zawsze mogę zainwestować w któryś z poniższych modeli.

Mam do dyspozycji Nuby:

Jest i Fisher Price:

Nie pogardziłabym Tommee Tippee, skoro butelki spisują się na cacy:

Mogę też wrócić do źródeł i sięgnąć po smoczki Chicco – jedyne, które Jadzisko darzyło jako takim uznaniem (może przez ten kształt łezki):

Pytanie, czy jest sens? Może po prostu zaakceptować fakt, że mają inny niż ja pogląd na życie? Może ich antysmoczkowość wynika z antypiersiowości? Niniejszym wrzucam na luz. Jeśli łaskawy Święty Mikołaj obdarzy nas którymś ze smoczków, jakich nie posiadam, to zapodamy i zaobserwujemy efekty. Jak nie, to nie.

Tydzień z życia młodej mamy (sponsorowany dodatek do notki)

Podstawowym pytaniem, jakie świeżo upieczona mama sobie zadaje, jest „co mam żryć, do ciężkiej cholery?!”. Wiadomo, że odżywiać się trzeba jak najlepiej, bo sama produkcja pokarmu jest obciążająca dla organizmu i jeśli odpowiednich substancji odżywczych nie dostarczymy sobie z dietą, to zostaną z nas po prostu „wypłukane” do mleka. Staje więc człowiek na głowie, by dietę właściwie zbilansować. Żelaza człowiek szuka (wszak po porodzie stracił sporo krwi) i ma do dyspozycji ciemne pieczywo, czerwone mięso, wątróbkę, jajko, orzechy i rośliny strączkowe. Cynku człowiek szuka (rany szybciej się goją) i znajduje go w roślinach strączkowych (znów), kaszach i żółtym serze. Kwasu foliowego potrzebuje, to złapać może za kapustę, brukselkę, bób, szpinak i jajka.

Wszystko świetnie, tylko po pierwsze bardzo trudno jest zbilansować sobie optymalnie dietę, bazując jedynie na produktach naturalnych, a po drugie prędzej czy później okazuje się, że trzeba wprowadzić dietę, bo nasze dziecko nie toleruje tego czy owego, a po kapuście ma brzuch jak balon. Dlatego dobrze jest wspomagać się odpowiednim preparatem witaminowym, który sprawi, że w naszej diecie znajdą się wszystkie niezbędne składniki i to bez stawania na rzęsach. Takim preparatem jest właśnie Feminatal N.

Ponieważ w poprzedniej ciąży bazowałam głównie na produktach Avent (butelki, smoczki, laktator itp.), tym razem postanowiłam sięgnąć po inszą inszość, nie zaniedbując jednakowoż produktów sprawdzonych. Cała wyprawka polega więc na połączeniu tradycji i innowacji

Za waszą radą (jak się nie sprawdzi, będę was straszyć po nocach, he he ) zaopatrzyłam się w butelki i smoczki Tommee Tippee (dwie dostałam, dzięki, dobra duszo, dwie dokupiłam). Nawet nie padłam na zawał, cenę zobaczywszy, porównywalna do Avent.

Zainwestowałam też w butelki Nuk – na wypadek, gdyby moje gwiazdy okazały się jednostkami wybrednymi.

Na wszelki wypadek (strzeżonego i tak dalej…) dołożyłam mleko modyfikowane początkowe Nan 1. Akurat Nan (tylko wersję dla starszych) stosowałam i mam po nim dobre wspomnienia.

Smoczki uspokajające? Kupiłam Avent, bo mam o nich jak najlepsze zdanie, ale kupiłam też Nuk. Co prawda Nuka starsza jakoś nie bardzo polubiła, ale zapodany został po Aventach i kształt inny, może więc o to chodzi. Spróbuję tym razem zacząć od Nuka, a potem – w razie porażki – zaskoczyć młodzież Aventem.

Smoki Nuk są profilowane i z czegoś takiego żółtego (kauczuk?), smoki Avent są silikonowe i w kształcie spłaszczonej łezki. Aventy są mniejsze (choć przeznaczone na ten sam okres), zobaczymy, jak będzie.

Oilatum rządzi (Emolium nie mieli), dlatego na wyposażeniu kąpielowym musiało się znaleźć. Oprócz niego jednak zainwestowałam w dwie nowości (nowości dla mnie).  Płyny do kąpieli firmy Ziaja (natłuszczający płyn do kąpieli) i Nivea (płyn do kąpieli z oliwką). Oba specyfiki można stosować od pierwszych dni życia, przy czym na Ziai stoi to napisane wołami, natomiast w przypadku Nivea Baby nikt nie wpadł na pomysł dookreślenia, od kiedy można płyn stosować (halo, czy marketing mnie słyszy?), niewiele więc brakowało, a Nivea poszłaby w odstawkę.

Jechanie na samym Oilatum to skazanie portfela na śmierć głodową. Zwłaszcza jeśli kąpiółki trzeba będzie urządzać dwie. Na początku można to sobie stosować, ale potem warto urozmaicić akcesoria kąpielowe. Ciekawa jestem i Ziajki, i Nivei.

Z rzeczy kąpielowych jeszcze szampon. Pamiętam, jakie Jadzisko miało tłuste włosy po tym Oilatum całym. Nie chcę takich. Posiadam więc szampon Musteli, który już zresztą kiedyś oceniałam. W skrócie – świetny!

Krem dopupny Nivea S.O.S. nie mógł nie znaleźć się na wyposażeniu. Oprócz niego (dostałam w ilości hurtowej) mam jeszcze Mustelę.

Przy obydwu wpadam w cielęcy zachwyt.

Pieluchy? Docelowo będę kupować Dada z Biedronki. Są świetne i tanie. Niestety rozmiarówka zaczyna się od 3 kg, a moje dziewczyny to będą mikrusy. Wszystko wskazuje na to, że będą ważyć troszkę ponad 2 kg i chyba raczej nie dociągną do 2,5 kg. Musiałam wybrać pieluszki z zakresu 2-5 kg. Tu również postawiłam na sprawdzoną rzecz, czyli Pampers.

Z ręką na sercu uważam, że Pampers to najlepsze pieluchy na rynku. Problem polega na tym, że również najdroższe. Ponieważ będę miała dwa tyłki do obsłużenia, pampersów będę zużywać dwa razy więcej. Stąd decyzja o późniejszym przejściu na Dada.

Chusteczki dodupne? Johnson&J0hnson. Dlaczego? Bo tych konkretnie jeszcze nie miałam

Miałam nieco inne, wspominam miło. Przy okazji stwierdziłam, że chusteczki Happy strasznie podrożały – cenowo nie różnią się od tych powyżej.

I wreszcie coś, do czego zapałałam żądzą jeszcze w szpitalu. Trzy matki karmiące w mojej sali korzystały z tego wynalazku i wszystkie trzy wychwalały pod niebiosa. Wychwalałyście również wy, dlatego się zdecydowałam. Laktator elektryczny Medela Swing.

Kosztował straszne pieniądze (450 zł), ale skoro pół narodu mówi, że warto… Sprawdzimy.

To oczywiście skromna część tzw. wyprawki dla noworodka, w skład której weszły jeszcze ubranka, beciki, kocyki, ręczniki, foteliki samochodowe, wózek, bujaczki, pieluchy tetrowe i miliard innych rzeczy. Można się załamać, a niby to, kurczę, już przerabiałam.

No dobra. Powoli kończymy 34. tydzień. Jeszcze jeden i ciążę będzie można uznać za dotrzymaną. Jeszcze dwa i zgłaszam się do szpitala. A potem… Potem to dopiero się zacznie jazda bez trzymanki

Szczerze mówiąc, jeszcze nie widziałam smoczka, który wyglądałby dokładnie tak samo jak sutek. Ciekawy byłby to widok, no nie? Są różne, których producenci zapewniają, że imitują albo ruch sutka podczas ssania, albo przepływ mleka, albo „konsystencję”, albo wszystko na raz.

W erze mleka ssanego zaproponowano mi smoczek Lovi.

Producent zapewnia, że smoczek naciąga się podczas ssania tak samo jak sutek. Dodatkowo, z tego co pamietam, leci z dziurki na szczycie i z mikrodziureczek w tych wyżłobieniach po bokach – tak jak w prawdziwym sutku. Smoczek ten jest też o wiele bardziej miękki niż np. smoczek Avent (sutek też jest miękki). I wszystko byłoby pięknie, gdyby nie to, że młodzież odmówiła współpracy z tym wynalazkiem. Kompletnie nie chciała go ssać. Nie wiem, dlaczego. Może dlatego że jechało wcześniej na Aventach od początku i zadziałała kwestia przyzwyczajenia.

Powiedziano mi też w sklepie, że smoczek Lovi pasuje na butelkę Avent. Średnio pasuje, bardzo średnio. Nie dajcie się nabrać na takie gadanie. Smoczek najlepiej kupować razem z butelką do tego smoczka.

Za imitowanie pracy sutka zabrał się również Nuk.

Podobieństwo ma w tym przypadku polegać na kształcie i układaniu się smoczka w buzi podczas ssania. Ma on się naciągać podobnie jak matczyny cyc. Do wypróbowania. Smoczka Nuk na butelkę nie miałam, tylko uspokajacz. Uspokajacz podszedł średnio (kształt nie teges), ale z butelką może być inaczej, poza tym każde dziecko jest inne. Co sprawdziło się u jednego, nie działa u drugiego i odwrotnie.

Oprócz Nuka w sferze imitacyjnej działa także Tommee Tippee.

Oprócz samego smoczka również butelka ma ciekawy kształt – ułatwia trzymanie. Chyba jednak sobie daruję. Dlaczego? Cena. 35 zł za samą butelkę to, wybaczcie, rozbój w biały dzień. A takich butelek musiałabym mieć cztery (bo do mleczka i do czegoś innego, żeby non stop nie myć, tylko żeby na zmianę było). Odpada. Ja rozumiem, że antykolkowa i te sprawy, ale antykolkowe są też butelki tańsze i równie dobrze wywiązują się ze swojego zadania.

No dobrze, to butelki. A sutkopodobne uspokajacze? Taki ma firma Nuby.

Kształt oczywiście sutka nie przypomina – na oko widać. Chodzi jednak o to, że tarczka jest elastyczna i podczas ssania „pracuje” razem z samą kwintesencją smoczkowości. Dzięki temu całość ma się układać w ustach tak, jakby tam ten prawdziwy sutek był. Czy to działa? Nie wiem, będę miała okazję wypróbować. Ten akurat smoczek przeznaczony jest dla dzieci od 6. miesiąca życia. Po bokach ma takie specjalne zgrubienia jak na gryzaku, które mają masować ząbkujące dziąsła. No właśnie, ciekawe, jak tym razem przeżyjemy ząbkowanie. Czy też będę czekać na pierwszą jedynkę do 16. miesiąca? Oby nie.

Nuby w każdym razie ceną nie powala – w sieci około 9,50 zł. Można się szarpnąć. Macie jakieś doświadczenia z sutkopodobnymi smoczkami? Dorzućcie trzy grosze

No i teraz laktatorów ci u nas dostatek. I ręczne (mechaniczne), i elektryczne. Swego czasu wynosiłam pod niebiosa laktator, którym obdarowała mnie siostra – Philips Avent VIA.

Otrzymałam go z całym widocznym na zdjęciu „oprzyrządowaniem”, czyli kubeczkami do przechowywania pokarmu (które się skręca w butelki), smoczkami i kilkoma częściami zamiennymi do pompki. Sprawdził się fantastycznie. Niezwykle łatwy w obsłudze, żadnych problemów z czyszczeniem. Jedyna wada to to, że pojemniczki i sam laktator zmętniały podczas wygotowywania. Normalne, wodę mam w kranie tragiczną. Nie miałam sterylizatora, może tym razem zainwestuję w takie ustrojstwo. Warto?

Laktator Avent do najtańszych jednak nie należy. Na rynku jest trochę więcej odciągaczy różnych firm. Np. Canpol Babies.

Ceny  w sklepach internetowych wahają się między 96 a 122 zł, ale to i tak o wiele taniej niż Philips Avent.

Canpol Babies ma również swoje drugie wcielenie w postaci marki Lovi.

Ceny między 119 a 155 zł, czyli drożej. Tak przynajmniej twierdzi jedna z porównywarek cen. Do marki Lovi, jak mam być szczera, nieco się zraziłam z racji smoczka, który to miał pasować na butelki Avent i miał imitować wylatywanie mleka takie jak z „normalnego” sutka. Nie robił ani tego, ani tego. Uczciwie jednak stwierdzam, że laktatorów Canpol i Lovi nie używałam i nie mam pojęcia, jak się sprawują. Pewnie lepiej niż smoczki.

Wyczaiłam jeszcze laktator Tommee Tippee (około 100 zł, z akcesoriami jeszcze o około 40 zł droższy).

Nie widzę takiej nakładki masującej, jak była w Avencie. Tamta sprawdziła się genialnie. Przysysała do cycka porządnie i dojenie przebiegało sprawnie.

O i jeszcze laktator ręczny firmy Madela. Cena między 60 a 90 zł. Coś taniawo, ale może jestem przewrażliwiona…

Laktatory ręczne swoją drogą jednak, a laktatory elektryczne swoją. Laktatory elektryczne są o wiele droższe, słyszałam jednak na ich temat bardzo pozytywne opinie i zastanawiam się, czy aby się nie szarpnąć na któryś z tych wynalazków podłączanych do prądu. Ludzie, których opinie poznawałam, zgodnie twierdzili, że elektryczną dojarką wyciągnie się więcej i szybciej niż ręczną. Zwłaszcza o czas tu chodziło. Na odciąganie pokarmu laktatorem ręcznym musiałam poświęcić sporo czasu. Co najmniej pół godziny miałam wycięte z życiorysu.

I znów Madela. Autumn, która komentowała pradawną notkę o laktatorze Avent polecała model Swing. Cena jak dla mnie zabójcza (450-550 zł), ale podobno sprawdził się wyśmienicie. Mały, poręczny, cichy i szybki.

Korci mnie jednak Philips Avent w wersji elektronicznej ISIS UNO 12001 (300-500 zł, czyli ciut taniej). Przyzwyczaiłam się do nakładki masującej, wiem, czego się po nim spodziewać, byle tylko pompowanie odbywało się szybciej.

Ach, jest jeszcze laktator elektryczny Nuk (około 240 zł). Hmmm…

Wybór duży a pchła mała. No nic, trochę jeszcze czasu mam, choć wrzesień zbliża się szybkimi krokami. I dobrze, że szybkimi, nie znoszę, jak czas się wlecze.

Zobaczyłam jednak coś, co łezkę nostalgii wycisnęło z ocząt mych niepomalowanych dzisiaj. Zestaw dla karmiącej biznes woman. Bardziej jestem woman niż biznes, ale czegoś takiego brakowało mi w robocie, kiedy zamykałam się w kiblu ze specjalnie na cele laktatorowe kupioną wielką torebką.

Torba na laktator i akcesoria „okołokarmieniowe”. Torba termiczna oczywiście. Skromne 300 zł. Rany, jak mi tego brakowało… Do mojej torebki pakowałam woreczek z laktatorem, osobny termosik na pokarm i osprzęt ogólny i szłam wyładowana jak wielbłąd. To były czasy…