Tak mi się jakoś Faust nasunął, kiedy otrzymałam do testów herbatkę dla mistrza z serii Herbuś (www.herbusie.pl).

 

 

Tak jak w przypadku poprzednich herbatek (dla niejadka i dla bystrzaka) mamy połączenie ziół i owoców. Pomysł uważam za bardzo trafny. Ziołowe herbatki robią naszym organizmom dobrze, ale nie zawsze da się je zaaplikować bez rękoczynów. Owocowe nuty są czymś w rodzaju gustownego opakowania dla treści.

Mistrz pachnie malinami. Mamy tam hibiskus, rumianek, dziką różę, jabłko, jeżynę, koper włoski, maliny, witaminę C i aromaty. Z witaminą C jest taki sam numer jak w przypadku magnezu w bystrzaku. Cztery saszetki (maksymalna dzienna dawka) zapewniają 60% zalecanego dziennego spożycia. Ale uwaga! Ta norma jest przewidziana na osobę dorosłą, której dzienne zapotrzebowanie energetyczne wynosi 2000 kcal. Przynajmniej tak to jest ustawowo zarządzone, dlatego trzeba to sobie przeliczyć na dziecko.

Napój pachnie bardzo ładnie. Aż chciałoby się zawołać jak Faust: "Chwilo, trwaj, jesteś pełna kras!". Ale przystępujemy do degustacji. I co? I niestety klapa na całej linii. Dziecko stanowczo odmówiło współpracy i nie miało znaczenia, czy herbatka jest podawana bez słodzenia czy też z miodem i cytryną. "Niedobe piju, niedobe" i koniec. A propos słodzenia – na opakowaniu jest napisane, że herbatka jest naturalnie słodka i dosładzania nie wymaga. Otóż nie jest słodka ani trochę. Ja nie jestem za słodzeniem, jeśli już to robię, używam miodu, a i to rzadko, ale jeśli ktoś chce mieć słodycz, to musi ją sobie skombinować we własnym zakresie. Smak zatem, w przeciwieństwie do zapachu, zupełnie nam nie podpasował.

Oczywiście, co jednemu dogodzi, innemu nie, a w ogóle to o gustach się nie dyskutuje, wiadomo. Dla kogoś innego więc herbatka może okazać się rewelacją i będzie walczył, żeby dziecko nie wciągało więcej jak czterech saszetek dziennie. Jadzi nie smakowała zupełnie.

Nie mieliśmy więc jak zadbać o odporność i higienę jamy ustnej za sprawą herbatki. Pozostaje metoda klasyczna – szczoteczka i pasta do zębów. Zęby dla odmiany Jadzia myć uwielbia (zapisuję na konto wychowawczych sukcesów), a dzieje się tak pewnie za sprawą pasty o smaku jabłkowym, która jak widać bardzo jej smakuje.

 

 

Jak już z samego obrazka można wnieść, herbatka zawiera jabłko i pomarańczę (konkretnie owoc jabłka i skórkę pomarańczy). Ma też liść pokrzywy, rooibos, liść jeżyny, aromaty i magnez. Magnez (wg tego, co na opakowaniu i na stronie www.herbusie.pl) to 30% zalecanego dziennego spożycia. Konkretnie tyle zaspokajają wypite cztery herbatki. Trzeba jednak pamiętać, że zazwyczaj te procenty są podawane dla osoby dorosłej, której dzienne zapotrzebowanie na kalorie wynosi 2000 kcal. Tu mamy napój dla dzieci, trzeba więc sobie to odpowiednio przeliczyć. Nigdzie nie znalazłam informacji, że "zalecane dzienne spożycie" dotyczy w tym przypadku dzieci. Wskazówka dla producenta – może warto to zaznaczyć, hę?

Teraz zatem bezpośrednia relacja z kubków smakowych i okolic. Węchowo o niebo lepiej niż w przypadku niejadka (może to kwestia nieobecności tego waniliowego aromatu?). Herbatka pachnie rześko. Smakowo też znacznie lepiej. Dziecię przyzwyczajane jest do picia napojów niesłodzonych, ale tę herbatkę łykała zarówno saute, jak i z miodem i cytryną. Ta druga wersja znacznie lepsza.

Działanie probystrzakowe? Oczywiście magnez wpływa na przewodzenie nerwowe, koncentrację i tego typu sprawy. Pytanie jak dobrze jest przyswajany z herbatki? Bo z farmaceutyków (tabletek) mizernie. Fajnie, że jest do picia coś, co ten magnez zawiera, zawsze to plus, natomiast nie stwierdzam żadnych dodatkowych przypływów koncentracji z racji. Jest to oczywiste, jeśli wziąć pod uwagę to, że testowaliśmy herbatkę kilka dni, a pierwsze pozytywne efekty można – przynajmniej tak mówią w aptekach – zauważyć po 2-3 miesiącach stosowania. Z koncentracją zresztą u nas czasem aż za dobrze. Może się walić i palić, można rzucać garnkami, ale gdy dziecko skupi na czymś uwagę, nic nie jest w stanie jej oderwać.

Podsumowując – herbatka w porzo, jakby powiedziała młodzież. O, pardon, do tyłu jestem. Młodzież mówi zapewne jakoś zupełnie inaczej.

 

No, a teraz minikonkurs. Chyba za trudne pytanie dałam, bo prawidłowa odpowiedź nadeszła tylko… jedna. Wszyscy jak jeden mąż wyłożyli się na Koziołku Matołku. Moi drodzy, Koziołek nigdy nie odwiedził Antarktydy, Australii i Ameryki Południowej. W Azji, Usiech i Afryce był. W Afryce organizował czas wolny tamtejszym zwierzętom, co się o mało nie skończyło pożarciem nieszczęsnego koziego kaowca. W Ameryce Północnej szukał baby, co czerwoną ma spódnicę, bo baba wiedziała, jak się idzie do Pacanowa. W Azji zaś zaliczył podróż na pijanym słoniu (z Indii do Afganistanu) oraz o mało co nie został mężem córki chińskiego cesarza. A zatem do lektury przystąp, Matołek na pewno warto jest odświeżenia. Wszystkim dziękuję za wzięcie udziału w konkursie

 

 

W ogóle ta herbatka wchodzi w skład czegoś w rodzaju herbatkowej "trójcy nie najświętszej" spod znaku Herbuś (nie mylić z tak zwaną aktorką). Jest jeszcze herbatka dla bystrzaka (pamięć i koncentracja), i herbatka dla mistrza (odporność i higiena jamy ustnej). O pozostałych herbatkach będzie później. A w ogóle o produktach z serii Herbuś można poczytać na www.herbusie.pl.

Mamy do czynienia z herbatkami w saszetkach. Wszystkie saszetki pakowane są w jeden "worek". Może to i dobrze, pewnie nie wietrzeją tak szybko. W jednej saszetce mamy hibiskus, jabłko, aronię, koper włoski, biedrzeniec anyżu, liść jeżyny, truskawkę, aromaty i witaminy.

Na początku podałam ją Jadzi z miodem i cytryną. Łyknęła. Potem – i powodowało mną wrodzone lenistwo – podawałam już zupełnie saute, bez dodatków. I też łyknęła, bez żadnej różnicy. Wnioskuję z tego, że herbatka jest co najmniej pijalna, a pewnie i smaczna. Piszę tak, dlatego że dla mnie okazała się nie do przejścia, zarówno jeśli chodzi o smak, jak i o zapach. Poprawkę należy wziąć na stan mój odmiennym zwany, kiedy to wszystko wydaje się inne (np. gustuję teraz w perfumach raczej świeżych i sprawiłam sobie Ardenbeauty, choć normalnie wybieram nasycone, orientalne wonie). Kiedyś próbowałam mojej dziewczynie aplikować granulowaną herbatkę z kopru włoskiego i anyżu bodajże firmy Hipp (bez innych dodatków smakowych) i kategorycznie odmawiała współpracy (opakowanie wyrzuciłam). Dlatego przemycenie tych dwóch ziółek wśród owocowego otoczenia uważam za dobry pomysł. Fajnie, że herbatka jest zaparzana a nie granulowana. Mniej cukru i te sprawy.

Jadzia codziennie wypijała jedną lub dwie takie herbatki. Testujemy od poniedziałku. A "testerka" właśnie z gatunku niejadków permanentnych. I co? I pijemy sobie, witaminki przyjmujemy, ale spadku poziomu niejadkowatości  jakoś nie odnotowałam. Może jest to kwestia zbyt krótkiego czasu. Wiadomo, że żeby coś zadziałało, musi trochę wody upłynąć. W każdym razie jak marudziła przy jedzeniu, tak marudzi dalej, a gdyby mogła, żyłaby pewnie powietrzem.

Sama herbatka jest dobrym pomysłem, uważam. Od pewnego czasu przygotowywałam herbatki owocowe takie "dla dorosłych", a skoro jest dla dzieci, to tym lepiej. A tak na marginesie Jadzia da się pokroić za coś, czego w tym wieku pić jeszcze nie powinna, czyli za zwykłą herbatę earl grey i to koniecznie z Lidla. I bądź tu mądry.